Karanın Bittiği Yer
Çok güzel
kazanıyorduk. Hele bir evde yetişmiş 3-4 kız varsa…
Çapa Artı söküm =Milyarlar diyorduk.
Ama işte bitti…
Kızlarımızı sırf bu yüzden geç gelin ediyorduk…
Erkek çocuklarımızı bile okutmadık….
Sıcak para bizi sevindiriyordu…
Saydık..dolara, marka,avro’ya çevirdik…
Bir traktör yetmiyordu…
Evdeki her çocuk için bir tane daha gerekiyordu…
Tarlamızı satıp traktör aldık…
Mutluyduk…
Ama işte bitti…
Sona yaklaştık…
Evimizdeki hesabımız uymadı…
&&&&&&&&&&&&&&
Bugün ölü parasına traktörlerimizi satıp,Bağkur’dan emekli olma hayalleri
kuruyoruz…
Çocuklarımız mı?...
Onlar çoktan kasabayı terk ettiler…
Kimi Konya’da kimi Ilgın’da …
Asgari ücretle çalışabilecekleri iş arıyorlar…
-Sosyal güvence?
-Olmasa da olur..
-Asgari ücret?
Şimdilik altında bir ücretle de çalışabilir…
-iş güvenliği,sağlık…?
-Boş ver bunları,en kötüsü işsizlik…
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
Gözünüz aydın! kasabamızın akıllı geçinen anne babaları…
Siz iyi saatte olun! sayın büyüklerimiz…
Gençlerimiz, düğünlerinde eşine taktığınız altınları yiyor şimdilik…
Ev bile denmeyecek yerlerde kirada oturuyor…
Ayın sonunda nasıl kira ödeyeceğini,borçlarını nasıl kapatacağını hesaplıyor…
Çapadan gelince dese olmaz…
Harman zaten yok…
Sökümden sonra dese esnaf anlamaz…
Seyitgil de yok uzun süreli yazdırsa… Üzgünüz,
Bitti…
03.11.2006 Ahmet DEMİRBAŞ
